Parmenides urodził się w drugiej połowie VI wieku p.n.e w Elei. Był uczniem Ksenofanesa. W wieku około 50 lat napisał swoje wierszowane dzieło filozoficzne, które jednak nie wiele miało wspólnego z poezją. Uważano go ponoć za jednego z najczcigodniejszych filozofów jakich wydała Grecja.
P O G L Ą D Y P A R M E N I D E S A
Parmenides, podobno jako pierwszy wśród filozofów greckich, postanowił poruszyć zagadnienie “Bytu”. Twierdził on, że tylko to, co jest Bytem, to istnieje. Dlatego, że po prostu Byt jest, a niebytu niema. Pytając o właściwości Bytu Parmenides wysnuł 4 podstawowe założenia.

– Byt jest wieczny – czyli nie ma początku ani końca. Musiał by bowiem powstać z niebytu i w niebyt się rozpaść, a niebytu przecież nie ma.
– Byt jest nieruchomy
– Byt jest niezmienny – bo aby się zmienić musiał by przejśc w niebyt.
– Byt jest niepodzielny – bo gdyby wziąć jego części które niebyły by już przecież owym bytem musiały by być czymś przeciwnym czyli niebytem. niebyt natomiast jak wspomniano wyżej istnieć nie może.

Parmenides był tym, który zerwał z hilozoizmem w filozofii greckiej. O ile dla jego poprzedników byty istniejące i cała przyroda była związana z ruchem, to dla niego “to co jest” czyli Byt musi być: jeden, nieruchomy i stały. Jego zdaniem Byt jest jednak skończony. Ma on kształt kulisty. Nie twierdził tego jednak posiłkując się doświadczeniem jak np. Heraklit widzący wszędzie zmienność rzeczy. Parmenides uważał, że prawdę poznać można jedynie drogą rozumowania. Zjawiska zafałszować nam mogą obraz rzeczywistości i nie powinniśmy na nich polegać. Czym innym jest Byt, czyli to co realnie istnieje, a czym innym są zjawiska. Jako, że całą wiedzę opierał na założeniach rozumowych, tym samym a priorycznie odrzucając wszelkie doświadczenie jako źródło poznania, uznać można Parmenidesa za pierwszego filozofa, który posłużył się metodą dedukcyjną

Kolejne istotne stwierdzenie wynikało z chęci odpowiedzenia na pytanie: skąd wiadomo, że niebytu nie ma ?. Odpowiedź brzmiała, że o niebycie nie można w ogóle pomyśleć. Nie można go ani pomyśleć, ani poznać, ani wypowiedzieć. Dla Parmenidesa Byt był bowiem tożsamy z myślą. O czym nie można pomyśleć to nie istnieje. O czym można pomyśleć to bez wątpienia jest Bytem.
Był pierwszym i jedynym filozofem, który bezpośrednio utożsamił myśl z bytem stwarzając w ten sposób temat do dyskusji i krytyki swoich następców.